Grave mangrove man!

Daryn dat kleine café aan de haven.

Daryn had zich ondertussen al ruimschoots bewezen als uitstekende gids en dus stelden we hem nog wat verder op de proef. We gingen met hem op morning walk. Lijkt banaal maar dat is het niet. Daryn houdt namelijk al eens van een pintje, een amarula nog een pintje en dan nog een 20-tal. En dat heel de dag door. Maar het maakt hem er absoluut niet minder bekwaam of gepassioneerd door. De man spreekt Zulu, beetje Xhosa en weet werkelijk alles over de beestjes en natuur in St.-Lucia. Enkel over de 250 verschillende soorten gras weet hij niet alles. Enkel dewelke je kan oproken. Maar de 536 vogelsoorten en 114 vissoorten kent hij allemaal bij naam. Hij vult die kennis aan met verhalen uit de zulu-cultuur en verhalen over die ene keer dat hij echt veel gedronken had. Nu ik erover denk… Al zijn verhalen beginnen zo. Maar nogmaals, Daryn is echt een enorm goede gastheer en verwent zijn gasten met gratis weetjes, gamedrives en grappige verhalen. Maar ik ging dus schrijven over de morning walk in plaats van reclame te maken voor de BiB’s backpackers.

Uit de voeten.

We vertrokken aan het Crocodile center. Ik had al verteld dat Santa-Lucia vol zat met krokodillen en ander gevaarlijk wild. Het is zelf een big 5 reserve, wat wil zeggen dat er leeuwen, neushoorns, luipaarden, olifanten en buffels zitten. Daryn gaf ons dan ook de deskundige uitleg dat eenmaal we de omheining over waren, we ons aan enkele regels moesten houden. Als we aangevallen worden, klim dan in een boom (tenzij bij een leeuw of luipaard, dan hebt ge sowieso in het pateeke gebeten en de beestjes in u) of ga op de grond liggen, verstopt tussen het hoge gras. Daryn lokt de beesten wel weg en ‘will play with them’. Hij hoopte natuurlijk, net als ons, dat het niet zover zou komen. Bewoners van St.-Lucia zijn het gevaar wel al gewend, er zijn niet minder dan 17 luipaarden gesignaleerd in de omgeving van het dorp. Binnen de omheining van het reservaat (waar luipaarden hun poten aan vegen en er gewoon over springen via de bomen) zitten er nog veel meer. En hippo’s worden regelmatig eens in het zwembad in iemand zijn achtertuin gevonden. Het zal je maar overkomen.

Weetjes over beestjes.

Helaas of gelukkig zagen we geen groot wild buiten impala’s en soortgenoten dan. Maar de morning walk was daarom niet minder interessant. We liepen door de zompige mangroven tot onze enkels in de modder. Leerden over de flashy oranje krabben en de slakken met een aangeboren eb-vloed gevoel. We zagen lepelaars en crocks zwommen wat verder in het meer. En we leerden ook dat zulu’s de geest van hun overledenen vervoeren van de plaats van het overlijden naar de hut van de voorvaders in een stok. Niet verschieten als je dus een zulu met een stok op de bus ziet zitten, het kan familie zijn.

Hiep hiep hippo!

Na de morningwalk nog wat langs het strand en in de jeugdherberg gekuierd. En ‘s avonds op onze dagelijkse hippo-hunting trip! Deze keer wèl met succes! Er liep een hippo in de koplampen en verdook zich na enkele seconden terug in de bush om nog heel de nacht verder te grazen. En als je een baby hoort wenen in de bush, geen paniek, het is maar een bushbaby. Een klein schattig aapje dat niet zoveel voorkomt en zo heet omdat zijn geluid klinkt alsof er een baby huilt. Beetje eng als je ‘snachts in je tent ligt.

Laat hier je commentaar achter

Jouw commentaar