Omdat het vandaag ook een wat grijze, regenachtige dag was, besloten we om er een relax en ‘administratief’ dagje van te maken. Wat schrijven voor de blog dus maar ook wat mails checken, rekeningen nakijken en lezen (ik ben net begonnen aan “In Disgrace” van Coetzee).

Wanneer ik ‘s middags wat geld wil afhalen aan de ATM van De Standard Bank, wordt mijn bankkaart zomaar ingeslikt door de rotautomaat. Erg stom maar wat telefoontjes later is mijn kaart al geblokkeerd en is er geregeld dat er een nieuwe kaart komt overgevlogen in maart.
Gelukkig hebben we ook enkele betaalkaarten op zak dus we moeten niet direct vrezen dat we geen geld kunnen afhalen. Om dat te vieren (en omdat een mens het braaien wel eens beu wordt) geven we meteen wat geld uit aan een uitgebreide vismaaltijd in een restaurantje. Karl krijgt een vrij blubberige calamaressteak op zijn bord en ik krijg een zeevruchtenwrap voorgeschoteld.

In de namiddag en ‘s avonds zaten we bij Wietske en Douwe. Na enkele spelletjes pool werd het weer braaitijd en nadien ging ik samen met de hollanders, enkele duitse meisjes en Daryn naar een cafeetje. Karl bleef in de tent omdat het middageten hem niet goed beviel. In het café stelde Daryn een klein drankspel voor waarbij je vertrouwen in je backpackervrienden op de proef werd gesteld. Je nam een shotje in je mond, legde je tong naar achter (zodat de alcohol dus verzameld werd vooraan in de mond) en nadien stak één van uw reisgenoten de drank in brand met een bricet. De vlam die uit ieders mond kwam was best mooi om zien. Nickelson (Daryn’s Jack Russell) vergezelde ons terug van het café naar de backpackers.

Dat is de nobele leuze waarmee Pretoria zichzelf promoot. En toegegeven, van apartheid is hier op het eerste zicht weinig sprake. Ik word wel altijd met Boss aangesproken wordt door herberg- en winkelpersoneel. Maar Boss heeft hier blijkbaar meer een betekenis van “meneer”. We logeren hier vlakbij de universiteitsbuurt en daar zien we zowel blank als zwart lopen. Als we wat meer naar het stadscentrum stappen is nagenoeg iedereen zwart. Iedereen wurmt zich door de kraampjes en bij het oversteken schuilen we in het midden van een zwerm mensen om zeker te zijn dat we niet onder de wielen van een auto lopen. Iedereen rijdt hier links en steekt over wanneer dat past. Veel steden hebben twee namen en voor Pretoria is dat Tshwane, wat ‘aapje’ betekent. Waarom is mij nog niet duidelijk, maar het klinkt leuk.

Den toerist uithangen.

De bezienswaardigheden zijn hier nogal schaars maar nevertheless brengen we ze toch een bezoekje.

Union Buildings: Leuk optrekje voor de overheidsdiensten met een mooi park ervoor. Het park is groot genoeg om er één dezer dagen een concert in te geven want ze waren een groot podium aan het opzetten. De buildings zelf zijn niet te bezoeken.

Kerplein, Church Square : Levendig plein met luierende mensen, spelende kinderen, fotografen die geld vragen voor een geprinte foto en de vriendelijke maar voor de rest redelijk nutteloze tourist office. Hier en daar wat bedelaars, maar over het algemeen lijkt het Pretoria dat wij al gezien hebben een rijke stad.

Het openen van een rekening en het huren van een auto.

De bedoeling van vandaag was een bezoek aan Pretoria combineren met de zoektocht naar een bank die een rekening voor ons wil openen én een goedkope autoverhuurfirma. Goedkoop en dus geen Avis, Budget of Europcar. Die vragen enorm veel terwijl ze evenveel service bieden als de kleinere firma’s. Helaas wisten ze ons bij de tourist-office niet verder te helpen. En we zijn geen enkele verhuurfirma tegengekomen tijdens onze wandeling.
Zowel bij de First National Bank en de ABSA bank konden we geen rekening openen als we niet in Zuid-Afrika woonden of werkten. Ik had nochthans online gelezen over een non-residential transactional account. Morgen nog eens proberen bij de Standard Bank en de Nedbank. Anders wordt het Visa geld afhalen all the way. Maar de kosten daarvan kunnen snel oplopen.

Het pootjebaden aan het zwembad

NU!