Luipaardjacht.

In alle stopplaatsen en camps zijn er kaartjes te vinden waar iedereen kan aanduiden waar er gisteren en vandaag beesten zijn gespot. Zeer handig als je absoluut nog een dier wil zien. Helaas is er geen enkele garantie dat ze daar nog zitten als wij er toekomen. We hebben fantastisch vergezichten gezien, veel beesten, een redelijk gevaarlijk dichte ontmoeting met een mannelijke eenzame olifant en lekker met onze KIA door de grindwegen geploeterd.

We hebben nog enkele uren hopeloos gezocht naar een luipaard maar helaas… We zijn één van die mensen die de big five niet gezien hebben. Tis te zeggen… nog niet! We gaan namelijk nog parken bezoeken waar die beestjes te zien zijn.

Naar Swaziland.

De weg vanuit Kruger naar hartje Swaziland was lang maar adembenemend mooi! Het oorspronkelijke plan was om te overnachten in Sondzela backpackers in Ezulwini (Swaziland) maar die backpackers lag in het natuurreservaat zelf en dat sloot om 17u al zijn deuren. Noodgedwongen belandden we dus in Legends backpackers, op enkele kilometers van het wildpark. Aan de receptie vernamen we dat we de kamer deelden met een zeker Thomas uit Paris. Hij scheen te zijn gaan eten in het restaurant op 300 meter van de backpackers hostel. En dat leek ons ook een goed idee. We dachten snel kennis te maken met onze roommate maar toen bleek dat heel dat restaurand vol Fransen zat. Toen de meest waarschijnlijke Thomas passeerde spraken we hem aan met: Thomas de Paris? Hij verschoot zich natuurlijk dat in hartje Swaziland iemand zijn naam roept. We maakten wat kennis en het klikte goed. Na wat overleg besloten we hem morgen mee te nemen naar de Sondzela backpackers.

Wekker rond 4 uur ‘s ochtends… tis eens wat anders. Met het vooruitzicht op een morning walk door het Kruger park raapten we onszelf bijeen richting verzamelpunt. We bleken slechts met 2 te zijn, samen met de gids (dezelfde van de sunset game drive gisteren), een andere ranger en een ranger in opleiding. Dus met vijf in totaal waarvan twee gewapend met een rifle. Je krijgt wel waar voor je geld met zo’n walk. Eerst een drive naar de wandelplaats. Wat dus eigenlijk ook al een game drive is waar we weer heel wat beesjes zagen. De wandeling begon met duidelijke instructies: When there’s an animal charging, go stand behind us or hide behind the bushes. But do NOT run away! Walk in a single line and try to be quiet. En ik die net van plan was een leeuw zijn haar te kammen.

Up, close and personal met een neushoorn.

Buiten de ‘usual’ impala’s kwamen we niet zoveel beestjes tegen. Maar we kregen wel uitleg over sporen en dierenmanieren. Tot we plots een troep olifanten in de gaten kregen. Zij hadden ons ook gespot en volgens de gids was het veiliger om in een wijd boogje rond de kolossen te lopen. Ze volgden ons nog een tijdje, maar daarna zijn we ze kwijtgespeeld. Niet veel later zag Woosy (zonder zeveren, dit was de weinig geruststellende naam van onze ranger) een neushoorn en dus zei hij: Let’s get closer! En zodus beslopen we met bonzend hart de grijze killing machine. Gelukkig voor ons hebben die beesten enorm slecht zicht en konden we tot op zo’n 30 meter naderen. Het lijkt op een bezoek aan de zoo tot je beseft dat er geen hek tussen uzelf en de beesten staat. De tocht van 3 uur werd afgesloten met nog wat uitleg over wevervogels (mijn totem bij de scouts, dus ik voelde mij een beetje thuis) en een ongevaarlijk spinnetje van 10cm.

Kruger-cruising.

Na de morning walk gingen we zelf weer op self-drive safari van het Olifants camp richting Skukuza camp. We zagen weer ontelbaar veel beesten waaronder een kameleon, bavianen, kudu’s, impala’s, nyala’s, springbok, waterbok, zebra’s, bergschildpadden, gnoe’s, giraffen, olifanten, wrattezwijnen, nijlpaarden en een baobab. Die laatste is een boom die volgens de legende door de duivel ondersteboven werd gezet nadat God hem had geplant. Met mijzelf zigzaggend tussen de putten op de grindwegen, ben ik nogal stomweg tegen een iets te harde struik gereden met wat krassen op onze KIA Picanto tot gevolg. Ideaal om onze verzekering eens te testen.

Voor mijn collega’s in Brussel: ‘s avonds at ik koedoe-steak met Sheba-saus… don’t ask! De candlelight en waanzinnige sterrenhemel maakten veel goed.

Het ritje door Kruger begon rustig (max 50km/u) maar na een half uurtje kregen we toch al een beetje Buffels en Zebra’s te zien. We hebben nijlpaarden op 20 meter ver in het water zien liggen en ook nog wat bergschildpadden om nét voor de ingang van het Olifants restkamp nog een Giraf tegen te komen die mooi poseerde met het kamp op de achtergrond. De middag en vroege namiddag bleven we in het kamp om wat te bekomen en te genieten van het fantastische zicht over de Olifantsrivier met daarbij een troep olifanten en een familie Nijlpaarden. Rond 16u30 gingen we mee voor een 3 uur durende ‘sunset drive’. De zonsondergang tegemoet rijden met een neushoorn langs de truck… Zalig! Ook nog een hyena met zogende kleintjes, veel impala,s, een familie olifanten waarvan het kalf wel heel fotogeniek op een 5-tal meter van de truck kwam eten. Toen het donker werd, werden er enkele zoeklichten aan de passagiers gegeven om als een rijdende discobal beestjes te spotten. Als extraatje kregen we nog wat uitleg over de heldere sterrenhemel. Nog snel wat pasta klaargemaakt in onze bungalow en dan ons nest in. Morgen vroeg op voor de morning walk.